De historische overwinning van de AfD zorgt voor een golf van ‘schok’ binnen het Duitse establishment
Zondag behaalde de veelbekritiseerde Duitse AfD-partij een verpletterende en historische overwinning. Deze overwinning wordt door velen al gebagatelliseerd, omdat Saksen-Anhalt technisch gezien een van de kleinste en minst invloedrijke deelstaten van Duitsland is. Maar er speelt veel meer dan alleen de cijfers, want de overwinning markeert een keerpunt, niet alleen in de Duitse maar ook in de Europese politiek, en bezegelt de geleidelijke ondergang van de globalistische heersende klasse die al decennia lang wanhopig probeert te voorkomen dat populistische bewegingen aan de macht komen, met name door gebruik te maken van de ‘Brandmauer’ of ‘firewall’ om de zogenaamde extreemrechtse krachten te onderdrukken.
De afbraak van deze firewall is een historische gebeurtenis, ook al zou die tot stand moeten komen via een ogenschijnlijk onbeduidende ontwikkeling.
Natuurlijk is er ook andere kritiek. De AfD wordt door velen gezien als een soort Trojaans paard, een Duitse ‘MAGA’-partij onder leiding van een lesbische vrouw, Alice Weidel. Toch betekent dit een opvallend machtsverlies voor de elites en een keerpunt dat een soort psychologische barrière doorbreekt, wat andere anti-establishment-, ‘extreemrechtse’ of populistische partijen in heel Europa alleen maar zal aanmoedigen.
Een ander neveneffect van de overwinning is dat het heersende Duitse establishment hierdoor gedwongen is terug te gaan naar de tekentafel en zijn meest impopulaire beleidsmaatregelen, zoals op het gebied van immigratie, te herzien om zich aan te passen aan de duidelijk veranderende wind.
Merz sprak zijn „diepe ontzetting” uit over de verkiezingsuitslag en voorzag dat deze grote gevolgen zou hebben voor heel Duitsland:
De AfD kwam echter slechts drie zetels tekort voor een ‘absolute meerderheid’, waarmee zij de deelstaat in haar eentje had kunnen besturen. Sommige commentatoren hebben gewezen op een aantal grote ‘afwijkingen’ met betrekking tot de stemmen per post versus de stemmen die ter plaatse werden uitgebracht. Net als bij de zeer onregelmatige Amerikaanse verkiezingen van 2020 zou elke partij, behalve de AfD, een boost hebben gekregen door onevenredig veel stemmen per post:




